Eakky : More than Spaces

Eakkasit's profileEakky : More than SpacesBlogNetwork

เคยรู้สึกแบบนี้กันป่าว... คิดถึงใครสักคนแบบ คิดถึงจนนอนไม่หลับอ่ะ ประมาณว่าหลับตาแล้วจินตการถึงเลย ลืมตามองไปในความมืดก็เห็นหน้าลอยอยู่บนเพดาน รู้เลยอ่ะว่าความรู้สึกแบบอยากได้รูปใหญ่ๆ มาแปะบนเพดานมันรู้สึกยังไง ฮ่าๆๆๆๆ อยากจะพลิกตัวเข้าข้างฝา แล้วเห็นรูปแปะเรียงกันให้ชื่นใจ ขนาดนั้นเลย!!!

สวัสดีฮะ ทุกคนเลยที่ผ่านมาอ่านแบบตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจก็ดี... เคยรู้สึกแบบนั้นกันป่ะ นี่เอกกี้เป็นโรคจิตป่าวนิ!

เคยฝันกันรึเปล่า? แน่นอนก็ต้องเคยสิเนอะ เอกกี้จะบอกว่าความฝันมันมีอยู่ 2 แบบ คือ หลับฝัน กับ ใฝ่ฝัน ถ้าเปรียบกับกล้ามเนื้อของเราก็คงคล้ายๆ กันมั้ง "หลับฝัน" ก็เหมือนกับกล้ามเนื้อเรียบ ที่เราบังคับไม่ได้ เกิดขึ้นมาจากหน้าที่ ประสบการณ์ ความเคยชินที่ต้องเป็นอย่างนั้น ส่วน "ใฝ่ฝัน" ก็เหมือนกับกล้ามเนื้อลาย ที่เราสามารถใช้สติเราบังคับได้ เพื่อตอบสนองความต้องการ ...ย่อหน้านี้พูดมาลอยๆ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเนื้อเรื่อง ฮ่าๆๆ

หลังจากที่ถูกหลอกให้อ่านไปย่อหน้านึงแล้ว เอกกี้ก็จะเล่าต่อว่า ความฝันของเอกกี้จริงๆ มันก็มีแค่แบบที่สอง "ใฝ่ฝัน" อ่ะนะ เพราะนานๆ ทีเอกกี้ถึงจะได้ฝันแบบ "หลับฝัน" อ่ะ อันนี้ก็ไม่รู้ว่าเป็นคนหลับลึกหรืออะไร แต่เอกกี้คิดเอาเองว่า เอกกี้ก็คงฝันแหละ แต่ว่าพอตื่นมาก็จำอะไรไม่ได้เลยมากกว่า เลยคิดเอาเองว่าไม่ได้ฝัน หลับสนิทดี~ เพราะงั้นเรื่อง "หลับฝัน" ของเอกกี้ก็นานๆ ทีถึงจะมีเรื่องฝันมาเล่ากันอ่ะ ซึ่งความใฝ่ฝันของเอกกี้เป็นอะไรที่ไม่ซับซ้อน แต่ไม่รู้ทำไมยังไปไม่ถึงสักที.... เอาเป็นว่า เราหยุดเรื่องความฝันไปก่อนดีกว่า ตอนนี้อยากให้ทุกคนตามมาดูอะไรนิดนึง...เป็นสถานที่ที่เอกกี้ไม่เคยบอกใคร ลองไปดูกันนะ~

ลองหลับตาลง...ไม่เอาดีกว่า หลับตาแล้วจะอ่านต่อยังไง!!! เอางี้แล้วกัน ลองจินตนาการภาพตามไป ถึงความมืดรอบด้าน ไม่เห็นแม้กระทั่งมือของตัวเอง แต่ก็พยายามปัดป่ายไปข้างหน้า ซ้ายที ขวาที... จนมือไปฟาดเข้ากับอะไรสักอย่าง พอจับได้มั่นมือแล้วก็พบว่ามันเป็นลูกปิดประตู ...จากนั้นจึงค่อยๆ บิดออก แล้วดึงประตูเข้ามาหาตัวเอง แสงสว่างเจิดจ้า ออกมาจากหลังประตูนั้น.... ด้วยดวงตาที่หรี่ลง และสายตาที่พล่ามัวเพราะอยู่ในความมืดมานาน ...รอสักพัก... แล้วเหลือบตาขึ้นมองอีกครั้ง

ตอนนี้ทุกคนจะเห็นห้องเล็กๆ ขนาดประมาณห้องนอนเล็กๆ พื้นไม้ปาเก้หยาบๆ สีน้ำตาลอ่อนๆ ผนังมีหกด้าน แต่ละด้านมีหน้าต่างอยู่สองบาน เป็นบานพับเปิดออกไปนอกห้องแบบบ้านเรือนไทยสมัยเก่า ผนังทุกด้านเป็นสีขาวดูสะอาดตา ผ้าม่านสีฟ้าอ่อนปิดหน้าต่างทุกด้านไว้ พอให้ลมโชยเข้ามาได้เป็นพักๆ ยามใดที่ลมพัดเข้ามา ผ้าม่านสีฟ้าอ่อนจะพลิ้วสไวตามแรงลม ผนังด้านที่เป็นประตูจะไม่มีหน้าต่าง บนผนังข้างๆ ประตูมีรูปแขวนไว้สะเปะสปะมากมาย บางรูปอยู่ในกรอบไม้ บางรูปอยู่ในกรอบโลหะสีทอง รูปเล็กบ้าง ใหญ่บ้าง เต็มผนังด้านนั้นไปหมด จนดูเหมือนไม่มีที่ให้จิ้งจกไปเกาะผนังได้เลย กระทั้งมองไม่ออกว่าสีของผนังด้านนี้เป็นสีขาวเหมือนด้านอื่นๆ หรือเปล่า ในขณะที่ผนังด้านอื่นๆ กลับเป็นผนังโล่งๆ มีเพียงแค่ผ้าม่านที่พลิ้วไหวอยู่ตลอดเวลา เมื่อมองไปบนเพดานจะเห็นเพดานสีดำ ที่มีรอยด่างๆ ของสีอื่นๆ เป็นจุดๆ มองแล้วก็เหมือนท้องฟ้าในคืนเดือนมืดที่ไร้แสงจันทร์ แต่เห็นดวงดาวหลากสีส่องแสงชัดเจน ที่ตรงกลางเพดานมีหลอดไฟนีออนยาวๆ ประมาณ1ฟุต 6หลอด ติดเรียงกันเป็นหกเหลี่ยมแบบเดียวกับหนังห้อง หลอดไฟดูเก่าเหมือนไม่เคยเปลี่ยนมาก่อน ภายในห้องดูโล่ง และสว่างตลอดเวลา หลอดไฟทั้ง6ดวงนั้น คงดูเก่าเพราะบางทีอาจจะไม่เคยเปิดใช้เลยก็ได้...เอกกี้ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่~~ "ห้องนั่งเล่นของความคิด" ของเอกกี้ อ่านดีๆ ห้องนี้ไม่ใช่ห้องนั่งเล่นในความคิด แต่เป็น "ห้องนั่งเล่นของความคิด"

ดูไร้สาระมั้ย? แต่ก็อยากให้ทุกคนลองใช้จินตนาการของทุกคนสำรวจห้องๆ นี้ หรือลองจินตนาการถึงห้องแบบของแต่ละคนดู เอกกี้หวังว่าทุกคนจะได้รู้ถึงความมหัศจรรย์ของจินตนาการ ความคิดของแต่ละคน ความคิดที่คิดโน่นคิดนี้ ความคิดของแต่ละคนที่เหมือนไม่เคยหยุดนิ่ง คิดตลอดเวลา... ถ้าความคิดได้หยุดพักบ้าง.... ความคิดของคุณจะมีห้องนั่งเล่นแบบไหนกันนะ??

June 30

วันถ่ายรูปหมู่ รับปริญญา จุฬาฯ 2552

เพิ่มอีกหนึ่ง catagory ครับ วันนี้...เป็น "Photo" อันนี้ได้ไอเดียมาจากน้องซีอ่ะ น้องซีอยากให้เล่น multiply แล้วเอารูปลงให้เชยชมมั่ง แต่เอกกี้คิดว่า ลำพังแค่ spaces ก็เสียเวลาจะแย่แระฮะ เพราะงั้นก็ให้มันอยู่ที่เดียวเหอะ จะรูปจะบ่นจะพล่ามก็ให้มันรวมๆ กันงี้แหละ

วันนี้รูปที่เอามาลงก็เป็นรูปวันเดียวกับงาน Nippon Fever Fest นั่นแหละครับ แต่เอกกี้ไปถ่ายมาตอนเช้า ...ปกติงานแบบนี้เอกกี้จะรับจ้างถ่ายอ่ะนะ แต่มันดันชนกับ Nippon นั่นอ่ะ ซึ่งแน่นอนว่า A-Neal สำคัญกว่าฮะ! ก็เลยไม่ได้รับงานในวันนั้น แต่ก็แว้บๆ ไปแสดงความยินดีกับพี่ๆ น้องๆ ที่จบอ่ะครับ เอาล่ะ พล่ามมานานแระ ไปดูรูปเลยแล้วกัน

ช่วงเช้าๆ ก็ถ่ายน้องรหัสครับ น้องคุกกี้ถ่ายกับพี่เทปเป็นตากล้องให้ในวันนั้น

(พี่เทปเลยไม่ได้ไปถ่ายรูปน้องเตยเลย)

รูปกลางก็เป็นน้องเอิง ซึ่งวันนั้นก็ดูน้องเอิงยุ่งๆ ญาติมากันเพียบ มิอาจเทคแคร์ได้ ฮ่าๆๆ

รูปขวามือก็เป็นชายหนุ่มสองคน น้องจ๋ายกับน้องเบิร์ด

(แปะไว้ เดี๋ยวจะโดนหาว่าถ่ายแต่สาวๆ)

ต่อๆ

น้องอาร์ต~ สวยจนจำไม่ได้ เกือบจะเดินผ่านแระ

แต่ว่า...วันนั้นไม่เจอพีชเรยแฮะ

เอกกี้ก็เดินตามกดไปเรื่อยๆ อ่ะนะ แต่คิดไปคิดมา

เดี๋ยวช่างที่น้องอาร์ตจ้างมาจะสบายเกินไป เอกกี้ก็เลยปล่อยให้เขาทำงานมั่ง

แล้วเอกกี้ก็ไปถ่ายน้องซีแทน ฮ่าๆๆๆ

ยังไม่หมดแถมอีกรูป

พอถึงเวลาเที่ยงๆ ก็ออกจากมหาวิทยาลัยอ่ะครับ

.............ไปงาน Nippon Fever Fest ต่อเลย.............

เพราะงั้น รูปสุดท้ายที่จะแปะ เอาเป็นรูปนี้แระกัน

====================================

น่ารักสุดๆ เลยโนะ

====================================

ปล. หลังจากเปิด spaces กลับมาก็ยังไม่มีใครกลับมาด้วยแฮะ เพราะงั้น...เต็มที่!! ฮ่าๆๆๆ

รูปสุดท้ายน่ารักเนอะๆๆๆๆๆๆ กี๊ดๆๆๆๆ

June 28

2nd Nippon Fever Fest [Photo]

โอ๊ะ โย๊ะ โย๋... สวัสดีฮะ วันนี้เอกกี้เอารูปที่เคยแปะในบอร์ด TCD ไปมาลงที่นี่ด้วยดีกว่า รูปที่เอาลงนี่จะละเอียดกว่าที TCD นะครับ รูปเซตแรกนี้เป็นรูปจากงาน Nippon Fever Fest ที่จัดโดย Mainichi ที่สยามเมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายนที่ผ่านมา นะครับ ซึ่งเอกกี้ทำมาประหนึ่งว่าเป็น official photo ให้สะสมกันเลยทีเดียว อิอิ

ก็ถือโอกาสแนะนำน้องๆ กันเลยแล้วกันครับ สำหรับคนที่เพิ่งเปิดมาเจอ (^^" จากรูปในเซตนะครับ เรียงตามนี้ ... รูปรวม / แก้ม / แคท / กวาง / เน็ก / ปาล์ม / ส้ม / เตย ...ในที่นี่มีคนในวงที่ไม่ได้มางานนี้สองคนนะครับ คือ กิ๊ฟ และ มะปราง

A-Neal @ Nippon Fever Fest 2009 [Set A]

A-Neal @ Nippon Fever Fest 2009 [Set B]

รูปที่เอามาลงนี้ ไม่อนุญาตให้นำไปใช้โดยเด็ดขาด แต่อนุญาตให้คลิกเซฟสะสมไว้ได้ ถ้าหากต้องการนำรูปนี้ไปใช้ที่ใดก็ตาม กรุณาติดต่อเอกกี้ก่อนนะครับ (eakky.cu@gmail.com) แต่สำหรับคนในรูป จะนำไปใช้ก็หยิบไปได้เลยครับ ไม่ขัดข้องประการใด

June 27

Say Hi

เอกกี้กลับมาอีกครั้ง พร้อมกับการแปลงโฉม Spaces เล็กน้อยครับ ก่อนอื่นต้องขออภัยก่อนเลยที่ไม่ได้เขียนไปนานมาก เพราะมีความไม่สะดวกเกิดขึ้นมากมายครับ ...ซึ่งตอนนี้ ก็มีเพื่อนๆ หลายคน บอกว่าเอกกี้หายสาปสูญไปไหนแล้ว! มันตายแล้วรึยัง! ฮ่าๆๆๆ กลับมาเขียนคราวนี้ก็มายืนยันว่าไม่ได้ตาย หรือหายไปไหนครับ ก็จะขออธิบายเล่าเรื่องราวที่ผ่านไปให้ฟังก่อนแล้วกัน (^^"

ตั้งแต่ที่เรียนจบ ป.ตรี เอกกี้ก็เรียนต่อ ป.โท ครับ! ซึ่งตอนนี้ก็อยู่ปี2 แล้ว... อ๊ะ! ปี2 อาจฟังดูเหมือนจะจบแล้วสินะ แต่...ไม่ใช่หรอกครับ เอกกี้ยังไม่ใกล้คำว่าจบเลยสักนิด เพราะอะไรๆ ก็ผิดแผนเสมอๆ

ตอนแรกที่ว่าจะเรียนต่อ ก็กะว่าจะเอาแค่ ป.โท แหละครับ พอดีว่าที่ภาควิชามีทุนให้ ก็ขอทุนแล้วเรียนไป ...แต่อาจารย์ที่ปรึกษา (รศ.ดร.อรวรรณ ชัยลภากุล) มีทุนผู้ช่วยวิจัยซึ่งเป็นทุนของ สกว. และอยากให้เอกกี้รับทุนนี้นั่นเอง ...ปัญหาก็คือ ทุนนี้เป็นทุนของ ป.เอก ครับ ดังนั้นทางเดียวที่จะรับทุนได้ก็คือ ต้องเป็นนิสิต ป.เอก !! ....แต่เอกกี้เป็น ป.โท แล้วจะทำยังไงดีล่ะ!!! ...ทางออกก็คือ เอกกี้ต้องทำเรื่องเปลี่ยนหลักสูตรเป็น ตรีไปเอก (โทควบเอก) นั่นเอง

ยุ่งเลยสิครับ! การเปลี่ยนหลักสูตรระหว่างการศึกษา ไม่ได้ทำกันง่ายๆ แล้ว GPAX ป.ตรีของเอกกี้ที่จบมาก็ไม่ถึง 3.00 ซะด้วย เพราะงั้นไม่มีทางสบายสำหรับเอกกี้ฮะ ก็เลยต้องตั้งใจเรียนให้ได้เกรดป.โท เกิน 3.50 ในเทอมแรก แล้วก็ขอสอบวัดคุณสมบัติ หรือที่เรียกกันว่า Cumulative Examination หรือ Qualifying Examination แล้วแต่จะเรียก เอกกี้ขอเรียกสั้นๆ ว่า "สอบคิว" แล้วกัน

การสอบคิว เป็นการสอบที่เป็นวิชาบังคับของ ป.เอก ครับ คือนิสิต ป.เอก ทุกคนจะต้องสอบให้ผ่าน การสอบจะเป็นการสอบทุกเดือนต่อเนื่องกัน เดือนละ 1 ครั้ง ครั้งละ 1 คะแนน!!! พูดง่ายๆ ก็คือสอบแล้วมี ผ่าน(1) และไม่ผ่าน(0) จะมี 0.5 บ้างก็คือคะแนนอยู่ใกล้ๆ ผ่าน ซึ่งจะได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคนออกข้อสอบนั่นแหละ การสอบคิวจะให้โอกาสสอบ 10 เดือน จะผ่านได้ต้องได้คะแนนรวมอย่างน้อย 4คะแนน และจำเป็นต้องมีครั้งที่ได้ 1 คะแนนอย่างน้อย 1ครั้งด้วย ...โดยที่ถ้าสอบไม่ผ่าน นิสิต ป.เอก คนนั้นจะถูกรีไทร์ทันที... ส่วนเรื่องที่ออกสอบ ก็จะมีการประกาศหัวข้อให้ทุกเดือน รู้หัวข้อแล้วก็ไปอ่านกันเอาเอง ถึงเวลาก็มาสอบ บางเดือนหัวข้อก็แคบๆ อ่านสบาย แต่ก็ออกค่อนข้างลึก ในขณะที่บางเดือนหัวข้อกว้างเป็นมหาสมุทร อ่านกันมึนไปข้างก็มีเหมือนกัน

ณ ตอนนี้ก็เป็นที่น่ายินดียิ่ง ที่เอกกี้สอบผ่านไปแล้วนะครับ เริ่มสอบตั้งแต่เดือน พฤศจิกายน ปีที่แล้ว...ก็คือตั้งแต่รู้เกรดเทอมแรกว่าสามารถขอสอบได้แล้ว ก็ขอสอบเลยครับ ซึ่งเอกกี้ใช้เวลาถึง 8เดือน!!! กว่าจะผ่านมาได้ ...อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ก็ช่วยปรบมือเป็นกำลังใจให้เอกกี้หน่อยค้าบ ฮ่าๆๆ

ทีนี้ก็เหลือแค่คะแนนสอบภาษาอังกฤษแล้วล่ะครับ เพื่อที่จะ transfer เป็นโทควบเอก ...พอดีว่า ป.เอก ต้องใช้คะแนน CU-TEP 500 คะแนนครับ แต่ตอนสมัครเข้าป.โท เอาแค่ 400 คะแนน ซึ่งเอกกี้ได้ 480 คะแนนฮะ (จะบอกความโง่ตัวเองทำไม) ก็คือ...ไม่พอเข้า ป.เอก นั่นเอง!!! ช่วงนี้ก็ต้องกลับมาฟิตภาษาอังกฤษครับ ไม่ได้ใช้นานแล้วซะด้วยสิ แย่เรย~ แต่ก็ต้องสู้ต่อไปฮะ สอบคิวผ่านมาแล้ว ภาษาอังกฤษก็ต้องทำให้ได้ครับ!!!

สำหรับ Entry แรกของการกลับมาอย่างจริงจังนี้ ก็ขอเป็นการอธิบายแบบนี้แล้วกัน แล้วก็ขอเปลี่ยน Theme จากเดิมที่ใช้ชื่อว่า "พื้นที่นี้จะมีความหมายมากกว่า ที่ว่าง" ตอนนี้ก็เปลี่ยนเป็น "A-Neal Inside" ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปคร้าบ!!!

สุดท้ายนี้ ก็หวังว่าการกลับมาครั้งนี้จะได้รับการตอบรับที่อบอุ่นเช่นเคย (^^"

บันทึกการแก้ไข:

- ทำภาพหัว spaces ใหม่ครับ เพราะเปลี่ยน theme

- เอา archives ออกไปครับ จะเปลี่ยนเป็น categories แทน เนื่องจาก spaces นี้ใช้มาเกือบสามปีแล้ว การแบ่งเป็น archives คือแบ่งเป็นเดือนๆ ทำให้ลิสต์ใน archives ยาวมาก!! โดยที่แบบใหม่ categories ก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วแต่อารมณ์ไปก่อนครับ

5:29:31 PM | Add a comment | Permalink | Blog it | เรื่อยเปื่อย

May 25

ในวันที่สุข...อีกวัน

โปรแกรม Writer เสียอ่ะ เซ็งมาก... อัพเดทลำบากจริง พิมพ์ไปเรื่อยๆ แระกัน = ="

- วันนี้ A-Neal ผ่านออดิัชั่นงานออลนิปปอน เดือนมิถุนาแล้ว...เย่~~
- ขอบคุณโอตาคุทุกคน ที่ช่วยดูแล และให้กำลังใจน้องๆ เป็นอย่างดี

คิดถึงมากเลย

ดีใจจังที่ได้เจอ

     นกน้อยๆ นับร้อย จะแทนรัก
ในกล่องหลัก รูปหัวใจ ดูสดใส
แทนความรัก บริสุทธิ์ สุดจริงใจ
มอบเอาไว้ ให้รับ และดูแล

     พับนกน้อย วันละตัว ให้คลายเหงา
ให้หายเศร้า เฝ้าคอย คลายคิดถึง
จากสองตัว สามตัว เป็นร้อยนึง
วันนี้จึง รวมไป ส่งถึงมือ

     รูปที่เห็น เคยพกอยู่ ในกระเป๋า
ตัดใส่เข้า ในดวงใจ ให้สุดหรู
แทนว่ามี แค่คนเดียว สุดเอ็นดู
ให้รับรู้ ว่าเรื่องจริง ไม่ฝันไป
     หากเป็นฝัน จะฝันดี ไม่ยอมตื่น
วันมะรืน จะไม่ลุก ไม่ไปไหน
หาก80 ตื่นขึ้นมา คงดีใจ
ถ้าหันไป มองข้างๆ เห็นหน้าเธอ

.........ไปนอนแระนะ ยังแก้ writer ไ่ม่ได้อ่ะ อัพไปแบบนี้ไปก่อนแระกัน
ฝันดีนะ ทุกคน~

12:56:57 AM | Add a comment | Read comments (1) | Permalink | Blog it

View more entries